Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

I think, πα να πει υπάρχω

Έγκλημα σκέψης το θέμα σήμερα (1984 Όργουελ). 

Εγώ συχνά και για "ασήμαντες αφορμές" εγκληματώ, χάνομαι γιατί ρεμβάζω.
Στο τέλος πάντα υπάρχει η συγχώρεση για το έγκλημα.
Γιατί, αν δεν υπάρχει έγκλημα, τι να τη κάνω εγώ τη συγχώρεση;
Σκέφτομαι, αλλά όταν κοιτάζω στο μαγικό καθρέφτη* δεν μου αφήνει χώρο να περάσω, να με καταπιεί, να ησυχάσω.
*Αυτό το δανείστηκα από ένα ανέκδοτο.
Να ησυχάσετε και εσείς από εμένα.
Να εγκλιματίσετε με την ησυχία σας, δηλαδή να σκεφτείτε.
Αν θέλετε να σκεφτείτε, εμένα τι με θέλετε; έχετε τη τηλεόραση!
Ανοίξτε τη, αλλά κόψτε τους εντελώς τη φωνή.
Και μόνο οι γκριμάτσες, αν είστε φωτογράφοι, θα σας πούνε πολλά!
Πάρα πολλά. Και δεν θα εμποδίζουν τη σκέψη σας.
Ίσως και να μάθετε περισσότερα από όσα τα κατασκευασμένα και αγχωμένα λόγια δήθεν λένε.
Άραγε σκέφτομαι (λέμε τώρα), γιατί πάντα μας τα λένε τόσο γρήγορα και αγχωμένοι;
Ε; γιατί;

Σκέφτομαι, πως υπάρχουν πάντα κάποιοι που θα έδιναν τα πάντα, αλλά όχι από τη τσέπη τους, για να μάθουν τι σκέφτομαι εγώ, αλλά και τι σκεφτόμαστε όλοι μας.
Όχι πως τους νοιάζει, αλλά για να βγάλουν χρήματα από τις σκέψεις αυτές θα έκαναν τα πάντα.
Και κάνουν τα πάντα. Φανερά αλλά και μουλωχτά.

Ε λοιπόν, θα σκέφτομαι μόνο για μένα, ο,τι μου έρχεται στο μυαλό, άτσαλα και απρόσμενα, δίχως στόχο και πρόγραμμα.
Δεν θα απαντώ σε γκάλοπ, έρευνες και σφιγμομετρήσεις.
Θα σερφάρω ανώνυμα, όσο γίνεται.
Θα σβήνω κάθε λίγο τα cookies, και το ιστορικό, επίσης.
Δεν θα δίνω πλέον τσάμπα συμβουλές με βάσει τις εμπειρίες και τις σκέψεις μου.
Θα το κάνω για πολλούς λόγους αλλά και γιατί σκέφτομαι, πως ίσως να σκέφτομαι εγώ λάθος κι όλοι οι άλλοι σωστά!
Αυτό μου το έχουν πει μερικοί "καλοί φίλοι". Με έχουν ενημερώσει δηλαδή πως εγώ δεν είμαι αυτό, ή το άλλο, πως λάθος σκέφτομαι κλπ.
Μου έχουν δηλώσει για παράδειγμα αμέτρητες φορές, πως δεν είμαι φωτογράφος, δεν είμαι δημοσιογράφος, δεν είμαι γεωργός, οδηγός, πατέρας, τεχνικός, καλλιτέχνης κλπ απόψεις,  που εγώ τις λέω  συνοπτικά "ΤΚ9".
Βασικά έχουν δίκιο, εγώ δεν έχω κανένα πτυχίο ή master πέρα από την ερασιτεχνική άδεια οδήγησης και το χαρτί που βεβαιώνει ότι πέρασα επιτυχώς τις δοκιμασίες που είχε θεσπίσει το υπουργείο για τους γραφίστες.
Ε, λοιπόν ούτε και ταμπέλα γραφίστα δεν μου έβαλαν! Τη γλίτωσα!

Αφού με τις σκέψεις μου εγώ τα πάω καλά, ποιος ο λόγος να σας μπλέκω και εσάς; Γιατί να ασχολούμαι και με τις ταμπέλες που δεν μου δίνουν;
Να γιατί μου αρέσει η φωτογραφία, κοιτάς μέσα από το σκόπευτρο και βλέπεις μόνο εσύ το κόσμο μέσα από ένα παρατηρητήριο-παράθυρο.
Να γιατί ποτέ μου δεν συμπάθησα όλες αυτές τις ψηφιακές που κοιτάς μόνο από την έγχρωμη οθόνη, κι όλοι οι άλλοι πίσω σου, βλέπουν τι βλέπεις, τι φωτογραφίζεις,  ίσως καταλαβαίνουν και τι σκέφτεσαι.

Όχι δεν θα περάσουν. Κι όποιος κατάλαβε....

Τι σκέφτηκα όταν το βρήκα μπροστά μου; Πως δεν επιπλέουν μονάχα οι φελλοί!


Εύκολες, μασημένες συμβουλές θα δίνω, όπως κάνουν όλοι κι όλες.
Που κοιτάζουν τι θα πω, πως θα το πω, αν συμφωνούν κι αν τα έμαθα καλά, ή όχι.
Έτσι για τη δική σας ευρύτερη ενημέρωση, ο καθένας πλέον αναλύει και εξηγεί μηρυκάζοντας τι είναι σήμερα η ψηφιακή φωτογραφία.
Έτσι δεν έχει κανένα νόημα να ασχοληθεί κανείς λογικός να χάνει το χρόνο του δίχως κέρδος με όλα αυτά που οι έμποροι και οι κατασκευαστές θα έπρεπε να κάνουν.
Μερικοί κατασκευαστές το κατάλαβαν, μερικοί έμποροι αναγκάστηκαν να αναλάβουν και τη βασική ενημέρωση των υποψήφιων "χρηστών" και "καταναλωτών".
Όσο για τους φωτογράφους;
-"Έχει ο θεός".
Κι αν δεν έχει, έχει  το internet, έχει και ΤΕΙ φωτογραφίας, έχει και σχολές Φωτογραφίες ΙΕΚ.

Τσάμπα μόνο στο internet, αλλά....προσοχή ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.
Όμως ζήτω τα blog, πετάς όσες ρουκέτες θέλεις τσάμπα.
Ωστόσο, η πραγματικά χρήσιμη και δωρεάν πληροφορία  σπανίζει εδώ και καιρό.

Δεν γνωρίζω πόσα ξέρουν για εμένα, εγώ πάντως χρωστώ χάρη στο blogspot και στο wordpress γιατί γλίτωσα τις ποιο "επικίνδυνες" από τις σκέψεις μου με την ασχολία και την επιμέλεια των δικών μου blog.

Αν και είπα από την αρχή τέρμα το τσάμπα, αυτή η συμβουλή είναι δωρεάν.
Για να μη σαλτάρετε και επειδή τα πράγματα ίσως στραβώσουν περισσότερο, κάντε ένα blog, δικό σας.
Στείλτε μου και τη διεύθυνση όταν θέλετε για να γίνουμε πολλοί, ή πολλές.
Και να θυμάστε, πάντα εκεί έξω υπάρχει κάποιος που καταγράφει όσα περισσότερα μπορεί από αυτά που κάνουμε με τα κινητά και τους υπολογιστές.

Και να μη χαθούμε!